Euthanasie. Een zwaar onderwerp? Niet als Wim Claeys er zijn eygen, bijzondere verhaal over vertelt. In zijn voorstelling "Punt, komma, andere lijn." neemt hij ons mee in het verhaal van zijn moeder en haar opmerkelijke kijk op het levenseynde.
Negentig wordt ze, zijn mamaatje, en blind wordt ze ook. Sinds vorig jaar woont ze naar eygen zeggen weer op kot, in een rusthuis. Haar gevoel voor humor is ze gelukkig niet kwijt. Maar ze heeft een duidelijke wens: liever vandaag dan morgen deel uitmaken van haar verzameling doodsbrieven. Bij elk bezoek vraagt ze haar zoon: “Mag ik sterven, manneke?”
En wat doet dat manneke daarmee? Hij geeft haar euthanasie cadeau voor haar verjaardag.
"In Punt, komma, andere lijn." brengt Wim Claeys een persoonlijk verhaal over zijn moeder, ouder worden en de wens om zelf over het levenseinde te beslissen. Met zijn kenmerkende gevoel voor humor zoekt hij de ruimte tussen lachen en ontroering. Want ook over moeilijke dingen mag gelachen worden.
Tekst, muziek en spel: Wim Claeys